The Send - Sambåndet

Både ImF og ImF-Ung blir medarrangører av The Send i 2027.

Det har henholdsvis ImF-styret og landsstyret til ImF-Ung bestemt.

– Vi var med i forrige runde, i 2022, og opplevde det som et godt initiativ som har skapt mye positivt blant voksne ungdommer. The Send handler om misjon og å nå ut med evangeliet. Vi er ImF sin barne- og ungdomsorganisasjon, og misjon er viktig for oss, sier daglig leder Asle Steinbru i ImF-Ung til Sambåndet.

Mange står bak

The Send ble først lansert i Norge i 2020. Visjonen er å inspirere en ny generasjon til å leve helhjertet for Gud.

Ifølge The Send selv inkluder ledergruppen nå representanter fra NLM, Pinsebevegelsen, Laget (NKSS), Misjon Uten Grenser, Impuls, Euromission og Ungdom i Oppdrag. Totalt har 29 kristne organisasjoner, og enda flere lokale menigheter, gått sammen om The Send Norge.

ImF var ikke med på The Send i 2022. Generalsekretær Jarle Haugland i ImF er enig med Asle Steinbrus begrunnelse for deltakelsen og legger til følgende for ImFs del:

– Det er viktig for ImF å stå sammen med søsken i troen på evangelisk grunn og med et sterkt kall til misjon. Det er beundringsverdig at ungdomsorganisasjonene har gått foran, og dersom vi kan gi ryggdekning og tyngde inn i dette, er det en glede. Å se ungdommer oppdage evangeliet og bli sendt ut med evangeliet er en velsignelse å få være med på.

Fornebu

22. juni 2022 samlet The Send over 9000 deltakere i Telenor Arena på Fornebu i Bærum kommune. I forkant hadde et team reist rundt i hele Norge med et kall til unge mennesker om å gå «All in» og tjene Gud hvor som helst og når som helst.

I 2023 fortsatte denne bevegelsen med «The Send Local», som ble arrangert i Oslo, Kristiansand og Rogaland. Disse samlingene samlet over 5400 deltakere til lokale møter, men med samme globale visjon og budskap.

«All in»

Uttrykket «All inn» skapte debatt i kristenpressen, og både Asle Steinbru og Jarle Haugland er oppmerksom på at det kan ligge noen spenninger her ute blant misjonsfolket.

– «All in» har blitt diskutert mye, og det er enkelte teologiske spørsmål knyttet til noen av innslagene. Det tenker jeg at vi står veldig trygt i, sier Haugland og utdyper:

– Det er et nytt arrangement nå, og ImF står veldig godt i det å være en misjonsbevegelse som kaller mennesker til å følge Jesus helhjertet. Det ville være rart å gjøre noe annet.

Prege forkynnelsen

Generalsekretæren håper at dette perspektivet også preger forkynnelse i ImF.

– For det er helhjertet etterfølgelse Jesus kaller oss til. For å sammenligne med menneskelige forhold, så ber ikke en brudgom om å få være halvveis gift og halvveis trofast. Men vi skal forkynne det med mye nåde og sann menneskelighet.

Sunt

Generalsekretæren i ImF oppfatter at det er kommet innspill som gjøre at det gjøres noen justeringer i arrangementet.

– Men med kallet til etterfølgelse og å ha Jesus som herre og frelser, så er det «all in». Så må vi hjelpe hverandre til å kommunisere slik at det ikke handler om å ta seg selv i nakken og prestere. Det går fint an å forkynne «all in» på en sunn måte menneskelig, mener Jarle Haugland.

Daglig leder Asle Steinbru i ImF-Ung samstemmer.

– Så er det klart at vi har mye å vinne på å stå sammen med brødre og søstre i troen, framholder han.

Teologi

Generalsekretæren i ImF er oppmerksom på at det kan være ulike nyanser og bredde også teologisk blant arrangørene.

– Vi får brynes på hverandre. Vår bevegelse har mynt sunt å komme med, repliserer daglig leder i ImF Ung.

Økonomi

Det er mulig å gå inn som medarrangører eller partnere på flere nivåer. Både Haugland og Steinbru sier at graden av engasjement ikke er bestemt ennå. Foreløpig har verken ImF eller ImF-Ung forpliktet seg noe økonomisk.

– Man kan være en aktiv part, og da vil det også handle om økonomi, sier Jarle Haugland.

Fornye de voksne

Generalsekretæren synes det er spennende å registrere en økt lyst til å lese i Bibelen og en økt åndelig tørst, ikke bare hos kristne, men også hos søkende.

– Det er noe som skjer, og det er det enormt viktig at også vi voksne er med på. Også fordi denne generasjonen vil kunne fornye de voksne. Det handler om at det rører seg noe her som jeg håper vi som voksne blir rørt av. Vi Håper The Send kan være med på å styrke det, avslutter generalsekretær Jarle Haugland i ImF.

Mellom 2025 og 2027 skal The Send besøke åtte–ti skandinaviske byer under vignetten «The Send experience».

Då Gud kalla på han, bestemde gardbrukar Lars Stian Tveit seg for å seie frå seg odelsretten og gå «all in». Han har aldri angra.

Vi møter 71 år gamle Tveit på tunet på heimgarden med same namnet. Garden ligg snøkledd og blenkjer i solskinet ei halv mil nord om Drangedal sentrum. Våningshuset han vaks opp i, står sør for gardsplassen, villaen han bygde til seg sjølv og familien, på ein knaus midt imot. Fjøset er rett ved, og rundt ligg jorda og all skogen. Det var denne herligdomen han skulle overta og drive. Det hadde han vore innstilt på frå han var liten gut. Alt peikte i den leia.

Så kom Gud.

Programmert

Året er 1987. Lars Stian er 37 år og godt inne i alle rutiner på bruket han skal ta på odel. Som førebuing har han jobba attmed faren heile oppveksten og teke agronomutdanning i Lyngdal.

I 1971 giftar han seg med Marit, og dei får tre barn. Livet blomstrar. Det moderne huset på den flotte tomta med utsikt over garden, er eit bevis på kva dei planlegg. Dei har slått rot i den jorda slekta har dyrka i over 300 år. Lars Stian er berre den siste i rekkja.

– Som odelsgutt var eg programmert heilt frå eg var barn til at eg var den som skulle ta over. Det var det eg vart opplært til av far min. Det var dette eg skulle, seier Tveit.

ANGRAR IKKJE: Lars Stian Tveit, alltid med Marit ved sida si, vart utfordra til å arbeide for Ungdom i Oppdrag. – Det verka som ein heilt vill idé, seier han. Foto: Stein Gudvangen, KPK.

35 år seinare er han pastor i Frikyrkja i heimbygda. Frå Drangedal har han med undring fylgd debatten rundt The Send, som vert arrangert i Telenor Arena til sommaren. Det har han gjort i ljos av si eiga kallshistorie og misjonslivet han har levd sidan han la familiegarden bak seg.

– Ein vill idé

Tidleg på 80-talet kjem familien i kontakt med misjonsorganisasjonen Ungdom i Oppdrag (UIO) og familiearbeidet deira. Mot slutten av tiåret skal Lars Stian etter planen ta over stadig meir av faren sitt ansvar på garden. Samstundes er dei dregne mot familiearbeidet.

I 1987 er familien på fem på familieleir i UIO-regi. På Geilo treff dei Judith og Ingvar Torvik som er nestorar i dette arbeidet. Dei blir mentorar for paret, og ei tid med endring tek til.

– Tanken om å ta over garden var der framleis, men så vart Marit og eg spurde om vi ikkje kunne vere med å ta ansvar i denne delen av UIO sitt arbeid, fortel Lars Stian.

Samme hausten møter dei Inger Johanne og Kjell Magnus, foreldra til Alv Magnus som då var leiar for Ungdom i Oppdrag. Lars Stian fortel historia med eit smil:

– Dei utfordra oss til å kome og jobbe for UIO. Det verka som ein heilt vill idé å skulle bryte opp frå alt og ikkje ha fast løn. Det var liksom inga enkel avgjersle.

Utfordringa sette i gang ein tankeprosess hjå han. Etter mange år med slit i skogen var odelsguten ikkje så sikker lenger på at det var kallet hans i livet å drive garden han var fødd til å ta over. Kanskje skulle dei heller dra til UIO sin hovudbase på Grimerud gard i Stange?

Krig i tankane

Ei helg på Grimerud tok vekk all skepsisen. Møtet med staden og UIO-staben blei avgjerande.

VANSKELEG VAL: – Skulle eg skrive frå meg heimgarden? Det vart litt krig inni meg, seier Lars Stian Tveit om valet han måtte ta då Gud kalte han. Foto: Stein Gudvangen, KPK.

– Det vart ei stadfesting på at vi skulle flytte på oss. Samstundes låg det med heimgarden framme i tankene mine. Skulle eg skrive han frå meg? Det blei litt krig inni meg. Eg hadde gjennomgått programmet som var lagt opp for meg, og det var liksom opplagt at eg skulle drive Tveit-garden. Men så kom denne utfordringa, og eg vart møtt av Gud. Det var dette kallet som endra alt, kallet til å vere med i misjonsteneste, seier Lars Stian.

Det var ikkje det dei kalla det den gongen, men dette var odelsgutten si personlege «all in»-oppleving. Skulle han satse alt på noko anna enn det planlagde, og gå ut av det opptrakka sporet?

Familien bestemde seg for å dra, og i heimbygda var det ikkje berre forståing å få. Ein kunne då ikkje berre reise frå gard og grunn og odelsrett!

– Det kom ein del verbal motstand. Heile odelsgreia handlar om at son fylgjer far, så oppbrotet herifrå var så som så. Eg braut med ein tung tradisjon og ein regel, seier Lars Stian, som let lillebroren sin, Tyke, ta over garden. Dermed vart han verande i slekta.

Kjenner fallgruvene

– Kva med all in-debatten? Ein del unge har brent seg i ulike kristne samanhengar?

– Eg tenkjer at skepsisen er øydelegjande. Det er kanskje godt meint, men den vert eit hinder, og The Send blir dratt ned. Vi treng i staden å støtte ungdomen. Eg trur The Send vil skape noko nytt. Eg har vore med på misjonsarbeid så lenge, og eg kunne ikkje ha gjort det om eg ikkje hadde gått heilt inn for det. Og det er betre å gjere ein feil enn ikkje å gjere noko i det heile. Så eg sender gjerne ungdom frå kyrkjelyden til Fornebu til sommaren.

Lars Stian tykkjer det er trasig at somme har brent seg når dei har satsa alt på å leve for Gud.

– Mange leiarskap burde gått i seg sjølv, men vi må ta vare på ungdomsiveren. Einar Lundby sa at dei eldre skulle ha ungdommen sin iver og dei unge dei eldre sin visdom, seier Lars Stian, som saman med Marit har vore eit slag ekstra-foreldre for ungdomar i oppdrag.

Han er klar over fallgruvene og har sjølv ramla i nokre av dei:

– Eg har vore utbrend eit par gonger, fordi eg arbeidde for hardt. Å vere både pastor og å drive med hjelpesendingar til Aust-Europa tok på. Men det er eit ansvar eg må bere sjølv. Alt har vore i teneste for Herren, og Gud er ikkje den som pushar oss, seier pastoren.

I AUSTERLED: Lars Stian Tveit og familien fekk mellom anna ei teneste som har ført dei på over 100 bussturar til Aust-Europa med hjelpesendingar. Foto: Privat.

Han er lite glad i avisdebattane om The Send og ynskjer ikke å gå i rette med einskildpersonar.

– Men eg vil gjerne oppmuntre ungdom til å satse alt for Jesus. Det gjev mykje velsigning.

Angrar ikkje

– Har odelsguten aldri angra på livsvalet sitt?

– Nei. Eg har absolutt aldri angra, for eg ser all velsigninga Gud har gjeve oss og andre gjennom arbeidet. Vi har fått ein så mykje større rikdom enn om vi var blitt att på garden.

Etter seks år flytta familien attende til Drangedal der Lars Stian etter nokre år vart pastor i Frikyrkja. Familien blei også sterkt involvert i eit arbeid med hjelpesendingar til Aust-Europa då Jernteppet fall. Som bussjåfør har han køyrd minst 100 turar til Baltikum, særleg Latvia.

Hjelpearbeidet der har gitt mykje. Mange fattige er hjulpne med mat og klede, gudsord og husrom. Etter nær 30 år er det no slutt, men engasjementet i Drangedal kan ikkje gløymast.

– Heile bygda har vore med, og dei som ikkje er kyrkjegjengarar, har gitt mest. Eg har dessutan lært at du sjeldan får noko frå dei rike, men vanlige folk gjev gjerne, seier pastor Tveit.

– Det var flyttinga frå garden som førte oss inn i dette. Vi byrja medan vi var i UIO, og vi heldt fram etterpå. Det har vore ei stor velsigning å få bli med i den tenesta. Det er det som skjer når ein gjev heile livet sitt til Gud, og eg måtte, som det heiter, gå «all in». Vi har vore heldige og fått vere i Guds teneste fordi vi valde å bryte opp frå det vanlege livet vårt og fylgje Gud som den ledestjerna han er for oss. Og han er den beste sjefen, sier odelsguten frå Tveit. KPK

Reportasjen er laga av Stein Gudvangen, Kristelig Pressekontor

Tag Archive for: The Send

Blir med på The Send 2027

Lars Stian skulle drive gard. Så kom Gud