Torbjørn Greipsland

De siste 30 årene har Torbjørn Greipsland vært fast gjest på Lyngdal bibelcamp. Han liker å fortelle gode historier som får folk til å le.

LYNGDAL: En gjeng voksne har samlet seg på kveldskafé i matsalen på KVS Lyngdal etter kveldsmøtet på Lyngdal bibelcamp (LBC). På programmet står kaffe, vafler og quiz.

Quiz-en som Torgeir Lauvås har laget, går ut på å gjette hva slags ord og uttrykk forskjellige tegninger illustrerer. Når Lauvås avslører løsningene, viser det seg at logikken man må gå ut fra, er som følger: En tegning viser en politimann med en kam i lommen. Det blir politikammer.

Tid for å le
Kveldens program har imidlertid mer å by på. Lauvås viser til en mann på kveldskafeen, Torbjørn Greipsland, og forteller at han har vært på Bibelcampen så lenge han kan huske.

Straks tar Greipsland ordet og begynner å fortelle historier fra sin serie «Tid for å le», der han har samlet preste- og predikanthistorier og andre morsomme anekdoter.

Paulus
Den ene historien handler om en som heter Paulus.

– Det er jo et litt spennende navn. Han som heter Paulus, var venn med en som var en grad av alkoholiker, og han prøvde å hjelpe ham. Han sa til alkoholikeren at han kunne komme på kontoret hvis han ville ha en prat, for han jobbet der i byen.

En gang kom alkoholikeren inn i bygget der og spurte: «Hvor er det Paulus holder til?» En kone sa at «Paulus er en medarbeider av Jesus.» «Jo, det er riktig, men nå jobber han her i et forsikringsselskap.»

Draugedalen
Den siste historien Greipsland forteller, handler om sangeren Gunstein Draugedalen.

– Jeg ringte ham en gang i forbindelse med den første «Tid for å le». På en times tid tror jeg han fortalte tjue historier, erindrer Greipsland.

Men historien som han deler, gjelder Draugedalen selv, da han sang i radioen på 70-tallet, i andakten. Der sang han «Jeg går til himmelen, det er mitt hjem.»

– I en indre bygd i Agder var det en kone som hørte den, og hun skrev sangen ned, for hun ville kjøpe den kassetten. En dag så kom nabokona og sa at «nå skal jeg til Kristiansand, du kan bli med.»

Det ville hun gjerne. Hun ville bare gi en beskjed til mannen, som var på skauen. Men det ble en litt alvorlig forveksling. Da mannen kom hjem, fant han en lapp med konens underskrift hvor det sto: «Jeg går til himmelen med Gunstein Draugedalen», forteller Greipsland.

En god stol
Sambåndet.no får en liten prat med Greipsland når han er ferdig med sine historier. LBC-veteranen har skrevet flere bøker enn serien «Tid for å le», og han har blant annet vært redaktør for Kristelig Pressekontor.

– Jeg begynte å for cirka tretti år siden å dra på Bibelcampen, sier han.

– Hvorfor drar på Bibelcampen år etter år?

– Det er god forkynnelse og fin sang. Så er det gode stoler her, og det er veldig greit å kunne sitte på en god stol, svarer Torbjørn Greipsland.

– Når nordmenn høyrer at norskamerikanske misjonærar etablerte over seks tusen lutherske kyrkjelydar rundt om i verda, får dei nesten sjokk, seier forfattar Torbjørn Greipsland.

Torbjørn Greipsland, forfattar og tidlegare redaktør i Kristelig Pressekontor (KPK), har skrive fleire bøker om norsk utvandring. No bruker han pensjonisttilværet til å skrive ei bok han skulle ønskje var skriven for lenge sida.

– Eg har i fleire år vona at somme skulle skrive ei bok om dei mange norskamerikanarar som reiste ut som misjonærar frå 1880-talet og fram til i dag. Men det ser ikkje ut til at andre gjer det, så då vil eg prøve sjølv, seier han til KPK

– Utelate i bøker

Forfattaren fortel at det har blitt skrive både artiklar og biografiar om norskamerikanske misjonærar, og at mykje av arbeidet derfor truleg vil bestå av å samle inn stoffet framfor å skrive frå byrjinga av.

– Då eg fekk ei liste med namn på 6-700 lutherske misjonærar, og utan tvil er det mange fleire, så overraska det meg. Når ein så veit at dette viktige misjonsarbeidet er utelate i sentrale bøker om nordmenn i Amerika, er det gode grunnar til å skrive om dette, fortel Greipsland.

Til bokprosjektet har han fått ei lang liste med namn frå det store amerikanske kyrkjesamfunnet Den Evangelisk Lutherske Kyrkje i Amerika, ELCA

– Lista har så mange som 660 namn. Dei fleste som får namnet sitt i den nye boka, er daude no, men nolevande misjonærar vil bli omtalte og intervjua, seier Greipsland.

Sjølv om boka vil framstille mange hundre norskamerikanske misjonærar, vil han konsentrere seg om eit tjuvetal misjonærar i boka som truleg vil bli utgitt neste år.

– Blei kalt djevlar

Til boka får Greipsland hjelp frå tidlegare professor Gracia Grindal ved Luther Seminary i St. Paul, Minnesota, dosent Erik Kjebekk og misjonsprest Sigmund Edland. Han har òg vore i kontakt med misjonsorganisasjonar og kyrkjer, og historielag både i USA og her i Noreg. Greipsland ønskjer òg å kome i kontakt med personar som sit på informasjon om norskamerikanske misjonærar.

– Kva funn trur du at du vil gjere i arbeidet med denne boka?

– Eg trur eg vil finne mykje om sjukdom og tidleg død, og om motstand. I Kina blei utlendingar kalla djevlar og vart motarbeida. Motstand møtte også ei norsk kvinne frå Oppland som ein ung mann vil steine i hel. Men ho kom seg unna, og mannen blei hennar beste medarbeidar, fortel Greipsland.

Vil inspirere til misjonsteneste

Dei norskamerikanske misjonærane som blir omtalte i boka, var ganske vanlege, yngre kristne som var med i kyrkjer der kallet til misjonsteneste stod sentralt. Tilbake kom brev med informasjon om land amerikanarane knapt hadde høyrt om.

– Eg voner boka kan inspirere unge i dag til misjonsteneste. Og eg trur alle vil bli overraska over å lese om den store breidda i dette arbeidet, og kor mange som reiste ut som misjonærar til stader der dei arbeidde saman med norske misjonærar. Ser ein gjennom lista med misjonærnamn, vil svært mange finne misjonærar som reiste ut frå heimstaden deira eller har røtene der, seier Greipsland.

Frå tidlegare av har forfattaren skrive og redigert 17 bøker med eit samla salstal på over 140.000. Fire av dei handla om norsk utvandring. KPK

Tag Archive for: Torbjørn Greipsland

Stamgjesten med gode historier

Fortel historia som manglar i amerikabøkene